112.1.1.) Pentostatin 112.1.2.) Klorambusil 112.1.3.) Fludarabin 112.1.4.) Alemtuzumab 112.1.5.) Rituksimab 112.1.6.) Ofatumumab 112.1.7.) Obinutuzumab 112.1.8.) İbrutinib 112.1.9.) Acalabrutinib 112.1.10.) Idelalisib 112.1.11.) Duvelisib 112.1.12.) Venetoklaks Kaynaklar
KRONİK LENFOSİTİK LÖSEMİDE KULLANILAN İLAÇLARIN ÖZELLİKLERİ
Özet:
Klorambusil(bir alkilleyici ajan) ve fludarabin (bir antimetabolit görevi gören bir purin nükleozid analoğu), kronik lenfositik löseminin (kronik lenfoid lösemi, KLL) tedavisinde yaygın olarak kullanılır. Purin analogları, özellikle fludarabin, KLL'ye karşı çok aktiftir. İbrutinib, daha önce tedavi görmemiş veya daha önce tedavi görmüş hastalar dahil olmak üzere KLL için endikedir. Ayrıca standart tedaviye zayıf yanıtlarla ilişkili olan 17. kromozomda [del(17p) KLL) delesyon taşıyan hastalar için endikedir. Fludarabin, hastaların önemli bir kısmında remisyon sağlar. Maruziyet üzerine malign lenfositlerde apoptozu indüklediği görülmektedir. Biyolojik ajanlar, tipik olarak kemoterapötik ajanlarla kombinasyon halinde, KLL tedavisinde giderek daha fazla kullanılmaktadır. Bu biyolojik ajanlar arasında birkaç monoklonal antikor (örneğin, rituksimab), P13K inhibitörü duvelisib ve Bruton tirozin kinaz (BTK) inhibitörleri ibrutinib ve acalabrutinib bulunur.
