HOELZER PROTOKOLÜ

Özet:

Son yıllarda akut lenfoblastik löseminin(ALL) moleküler mekanizmalarının anlaşılması hastaların daha iyi risk sınıflandırmasına ve artan hayatta kalma oranlarına yol açmıştır. Yaş, CR'ye ulaşma süresi, sitogenetik anormallikler, immünolojik alt tip ve beyaz kan hücresi sayısı(wbc) riski belirlemede yardımcı olur. Bunlar, ilk CR'de kemik iliği transplantasyonu için bir kılavuz görevi görebilir. Yetişkin ALL tedavisinde yeni yaklaşımlar, hematopoietik büyüme faktörlerinin kullanımını, biyolojik yanıt değiştiricilerin kullanımını ve tedaviye uyarlamak için minimal rezidüel hastalığın saptanmasını içerir. Yetişkin akut lenfoblastik lösemide(ALL) yeni ve doz artırılmış tedavilere bağlı olarak %75 ila %85'lik tam remisyon (CR) oranları önceki yıllara göre iyileştirildi. T-ALL hastalarının sonuçları, siklofosfamid ve sitarabin dahil edilerek iyileştirildi ve B-ALL’de, siklofosfamid ve yüksek doz metotreksat dahil olmak üzere kısa yoğun döngüler kullanılarak sonuçlar iyileştirildi.